Dit is Sjef. Jij leert hém één keer hoe jouw winkel werkt — de prijzen, de afspraken, waar de papieren liggen. Daarna legt hij het uit aan iedereen die bij je komt werken. Ook aan degene die je over drie jaar aanneemt.
Naaf draait al een jaar in de Amsterdamse Fietswinkel. Twee vestigingen, wisselend personeel, en een eigenaar die er lang niet altijd is.
Handhaving staat voor de deur en vraagt of je een vergunning hebt voor de fietsen op de stoep. Je nieuwe kracht heeft geen idee en zegt van niet. Je hebt hem wel. Hij ligt in de la achter de toonbank.
Die boete is niet zijn schuld. Hij kon het niet weten, want het stond nergens — het zat in jouw hoofd. En zo zit er meer in jouw hoofd: wat je rekent voor een beurt op een bakfiets, welke klant later mag betalen, of je thuisbezorgt, bij welke leverancier je een accu vandaan haalt die je zelf niet verkoopt.
Dus bellen ze. Op zaterdag, op vakantie, terwijl je bij de andere vestiging staat. En als ze niet bellen, bedenken ze zelf iets.
Je kunt het aan iedere nieuwe kracht opnieuw gaan uitleggen. Of je legt het één keer uit aan Sjef, en hij doet het daarna voor je — ook over drie jaar, bij personeel dat je nu nog niet kent.
Jij schrijft op wat hij moet weten — prijzen, afspraken, huisregels — en hij onthoudt het. Wat jij opschrijft gaat vóór alles wat hij verder weet. Er komt nooit een algemeen antwoord waar jouw huisregel hoort te staan.
Weet hij het niet, dan zegt hij dat. Hij verzint niets — dan stuurt hij ze alsnog naar jou, en weet jij meteen wat er nog opgeschreven moet worden.
Naaf is opgebouwd uit losse modules. Heb je al een factuurprogramma waar je tevreden over bent, dan laat je dat gewoon staan. Verhuur je geen fietsen, dan neem je die module niet. Je betaalt voor wat je gebruikt.
Je weet wat er binnenkomt terwijl je aan de toonbank staat — of terwijl je er juist niet staat. Een boeking van de website of de QR-code komt binnen en het scherm laat het horen.
Dezelfde winkel, hetzelfde scherm, dezelfde inlog. Wie bij de verhuur binnen is, is ook bij de facturen binnen.
Naaf is gebouwd naast de toonbank, terwijl er verhuurd werd. Elk scherm is uitgeprobeerd door monteurs die geen tijd hadden om iets uit te zoeken, en wat niet meteen werkte is eruit gegaan.
Daarom staat er weinig op het scherm, staan de knoppen waar je ze zoekt, en is de belangrijkste vraag altijd de bovenste: wie heeft nu iets van je nodig.
Wil je meekijken, of meedenken over wat erin hoort? Laat het weten.